Mastif Hiszpański

/MASTIN ESPANOL/znany też jako Mastif z Estramadury, bądź Mastif z la Manche należy do molosów typu górskiego. Dr. Rousselet-Blanc w encyklopedii „Pies” podaje, są to psy: „ ... zazwyczaj masywne i ciężkie, mają wspólny rodowód z dogami. Przeznaczone do stróżowania, od niepamiętnych czasów pilnowały przed drapieżnikami i rabusiami. Emanuje od nich siła, która onieśmiela, choć często odznaczają się dobrodusznym charakterem. To zapewne tłumaczy, że dziś pełnią zarówno rolę psów stróżujących, jak i psów do towarzystwa,...”, „ ... jest świetnym psem stróżującym i równie dobrym pasterzem stada, który potrafi stawić czoła wilkom. Bardziej przysadzisty od innych górskich psów, miał prawdopodobnie doga wśród swoich przodków. Jest wykorzystywany do pilnowania fabryk, domów, magazynów, arsenałów broni, jako pies pociągowy, niekiedy nawet do polowania na dziki. Hiszpański mastif bywa groźny w stosunku do obcych. Jest żywym, wesołym psem, bardzo przywiązanym do swego pana, któremu okazuje absolutne posłuszeństwo.”

Mastif Hiszpański jest jednym z najlepszych psów stróżująco – obronnych, jakie współcześnie istnieją. Stworzony do pilnowania ludzkiej własności bez względu na to czy jest to stado zwierząt /np. owce czy krowy/, czy też określony teren, jak np. dom z ogrodem czy też fabryka, okazuje się znakomitym strażnikiem. Doskonale czuje się wśród owiec, zwłaszcza gdy ma wokół otwartą przestrzeń. Bardzo lubi obserwować otoczenie i o ile to możliwe  szuka sobie miejsca na wzgórzu. Mastif nie potrzebuje wiele ruchu, potrzebuje jednak dużych przestrzeni, toteż trzymanie go nawet w największym mieszkaniu jest zabójcze. Umiejętność stróżowania posiada „we krwi” i nie wymaga szkolenia. Nie zapominajmy jednak, że szkolenie podniesie umiejętności każdego psa, a ta rasa jest bardzo podatna na tresurę. Bardzo chętnie uczy się, szybko zapamiętuje nowe komendy. Wymaga jednak stanowczości podczas szkolenia, co absolutnie nie oznacza, iż ręka prowadzącego ma być ręką karcącą. Wręcz przeciwnie, należy w trakcie szkolenia wykazać dużo zaufania, cierpliwości i miłości, dyscyplinować psa nagrodą a nie karą. Ogromna masa ciała idzie w parze z wielkim sercem i ufnością wobec pana, więc stosowanie nagan musi być bardzo przemyślane i wyważone, gdyż zbyt mocne karcenie przyniesie odwrotny skutek. Pamiętać także musimy, że nie jest to pies aportujący, nie będzie ślepo czekał na naszą kolejną komendę. Każde polecenie wykona, jednak ma swoje tempo i lubi mieć trochę miejsca na własną inwencję twórczą. Mastif z wielką determinacją traktuje swą pracę stróża. Doskonale zdaje sobie sprawę z ogromu swej wagi i siły, którą wykorzystuje jedynie w ostateczności. Doskonały słuch i fantastyczna czujność pozwalają mu wiedzieć o wszystkim, co się w koło dzieje. Ostrzega o sobie charakterystycznie ochrypłym głosem o silnym, głębokim a przede wszystkim groźnym brzmieniu. Nie powinien być poddawany szkoleniu typowo obronnemu, jak to się robi u ras obronnych i bojowych o wiele mniejszych, gdyż tak wielka siła w połączeniu ze wzmożoną agresją może okazać się nie do opanowania dla człowieka.

  Wielkim atutem Mastifa Hiszpańskiego jest charakter. Z jednej strony niezwykle pewny siebie, twardy i bezwzględny w obronie oraz nieufny wobec obcych, oddany swemu panu, stanowi wielki oręż w obronie przed intruzem. Nigdy nie powinien być agresywny lub tchórzliwy. Mimo dużej pewności siebie, nigdy nie demonstruje swej siły bez powodu. Pilnując obejścia, potrafi przepłoszyć intruza samym wyglądem i nie jest zainteresowany tym, aby go za wszelką cenę „dopaść”. Nigdy nie atakuje bez powodu i zawsze wyraźnie pokazuje na zewnątrz swoje intencje szczekając mocnym, charakterystycznie groźnym głosem. Z drugiej zaś strony zrównoważenie, opanowanie, stateczność i powaga w kontaktach z domownikami pozwala określić psa jako przemiłego przyjaciela domu. Pogoda ducha sprawia, iż obcowanie z jednym z największych psów świata staje się przyjemnością i przynosi dużo satysfakcji dorosłym, natomiast chęć do zabaw, delikatność i wielka tolerancja wobec dzieci obfituje w niezapomniane chwile naszych pociech. Jest także doskonałym towarzyszem, zarówno podczas długich wędrówek, jak i spokojnych wieczorów w zaciszu domowym. W swym otoczeniu akceptuje również inne zwierzęta.

Mastif hiszpański jest masywny, muskularny, bardzo wysoki, przy tym bardzo proporcjonalny. Określony standard wzrostu w kłębie dla psów to minimum 77 cm, dla suk 72 cm, przy czym górnej granicy wzrostu nie określa się. Najwyżej cenione są jednak psy, które przekroczą 80 cm, a suki 75 cm, nie powinny jednak być wyższe niż 90 cm. Waga kształtuje się w przedziale od 60 do 90 kg, aczkolwiek zdarzają się psy ważące ok. 120 kg o bardzo harmonijnej i proporcjonalnej sylwetce. To silny, przysadzisty pies o długiej kształtnej kufie. Głowa duża, szeroka i kształtna opatrzona w potężne szczęki o mięsistych wargach. Oczy małe, ciemne, o żywym spojrzeniu. Uszy spiczaste, opadające. Szyja szeroka, silna, dobrze umięśniona z charakterystycznym łałokiem / podbródek – podwójny fałd skórny /. Klatka piersiowa potężna. Mocne kończyny. Grzbiet prosty, żebra zaokrąglone, zad wyższy od kłębu. Ogon z piórkiem noszony nisko i lekko zakręcony, gdy pies jest odprężony. Szata gęsta, gruba, półdługa, gładka na całym ciele. Umaszczenie najbardziej pożądane w jednym kolorze: żółtym, płowym, czerwonym, czarnym, wilczym czy w kolorze jelenia.

   Mastif hiszpański jest odporny na warunki atmosferyczne, nie wymaga wielu zabiegów pielęgnacyjnych czy specjalnej diety, łatwo znajduje swe miejsce w rodzinie, lecz mimo to nie jest to pies dla każdego. Potrzebuje stanowczego i zrównoważonego opiekuna, który będzie potrafił uszanować tego dużego i odważnego psa.